(WERK)LEVEN,  BEWEGEN

Het laatste woord: 23 jaar sportieve trauma’s

Met deze warme woorden start onze founding mum Jennifer de maand september
In het laatste woord geven we het laatste woord aan onze founding mum Jennifer. Met warme woorden sluit ze afgelopen maand af, om dan met veel enthousiasme aan een nieuw te beginnen. Wat staat er volgende maand voor The Goal Getter op de planning? Wat zijn de gedachtegangen op dit moment? Je leest het nu.
23 jaar sportieve trauma’s
Sport.
Het is een dubbel ding.
Ik vond het leuk.
Dan weer niet.
Maar meestal niet.
We keren terug naar de tijd.
Toen ik bloggen nog niet kende.
Toen ik mijn haar nog niet kleurde.
Toen jongens nog marsmannetjes leken.
Toen ik allesbehalve sportte.
In de turnles was ik de meest onhandige leerling van allemaal. Ik zat op de bok. Over de bok springen was niet echt een haalbare optie. Elke loopoefening begon ik vol goede moed om dan na twee minuten door de sporty kids te worden ingehaald. Zwijg maar dan over die beep test. Fiasco eerste klas. Elke keer opnieuw.
Dan is er ook altijd zo’n moment dat er teams werden gemaakt. Weet je dat nog? Ik hoopte altijd om in het toffe team te zitten tijdens de voetbal-of hockeylessen. Helaas, de favoriet was ik niet. Vaak als laatste gekozen, dat wel. Hello, deuk in mijn al kleine portie zelfvertrouwen.  
Dat sport en zelfvertrouwen erg goed met elkaar samenhangen, zou geen verrassing mogen zijn. Zelf heb ik de afgelopen jaren hard gewerkt om die kleine zelfvertrouwentrauma’s een plek te geven. Ik kan wél iets. Dat moest en zou ik geloven.
Tweeëneenhalf jaar geleden was het zover en wuifde ik die 23 jaar sportieve trauma’s weg. Op dat moment maakte ik de switch. Ik sportte niet meer om strakker te zijn of om iets te bewijzen voor iemand. Ik heb toen voor mezelf gekozen. Eigenlijk is dat altijd de beste keuze die je altijd voor jezelf kan maken.
Ondertussen heb ik een gezonder evenwicht me sport en mijn favoriete type beweging gevonden. Yoga, de niet-zweverige variant, heeft een erg regelmatige plek in mijn leven gevonden. Het helpt me om mijn lichaam beter te leren kennen, mijn grenzen op te zoeken en respecteren. Elke les is ook altijd een soort van bewustwording en (her)ontdek ik hoe blij we mogen zijn met ons lichaam. Eerlijk? Zelf kijk ik niet meer naar mijn knieën als ‘iets iew’. Ik ben blij dat ze ervoor mij zijn wanneer ik een moeilijkere pose uitprobeer. Trouwens, meer over die yogaliefde volgt later deze maand.

Eerlijk? Zelf kijk ik niet meer naar mijn knieën als ‘iets iew’. Ik ben blij dat ze ervoor mij zijn wanneer ik een moeilijkere pose uitprobeer.

Jennifer
Als er iets is wat deze ervaring mij heeft geleerd, is dat je nooit iemand mag demotiveren als hij, zij, die de weg wil vinden richting beweging. Steun die persoon net. Die heeft het misschien heel hard nodig. Niet iedereen heeft sportieve genen en dat is oké.
Deze maand gaat het bij The Goal Getter allemaal over sport. Wie je kan motiveren. Wat kan je inspireren. Ik kijk ernaar uit om dit alles met jou te delen.
Wees lief voor jezelf!
Liefs
J.

Volg Jennifer via Instagram

Reacties uitgeschakeld voor Het laatste woord: 23 jaar sportieve trauma’s

Jennifer - people call her Jenny - is de founding mum van The Goal Getter, de feel good lifestyle website van België. Als ze niet bezig is voor The Goal Getter, zit ze vaak met haar neus in de kookboeken. Vaak op zoek naar een eenvoudig maar pittig (plantaardig) recept. Heeft ze geen zin om te koken? Dan probeert ze met plezier de nieuwste restaurants uit.