(WERK)LEVEN,  BODY POSITIVITY

Hoe gaat het met Laura Van der Vorst? Bijna één jaar na het intense interview.

Ik wilde zo graag anderen een hart onder de riem steken en mensen inspireren. Al die taboes moesten worden doorbroken.
Eén jaar geleden schreef ik dit over mijn meest intense interview tot nu toe. “Ik in de Vooruit in Gent, zij thuis op haar slaapkamer. Vaak leek het alsof ik enkel met Laura daar was. Was dat het geval door de intieme gespreksonderwerpen of omdat Laura een ongelofelijk warm persoon is waarmee je meteen een klikt voelt? Een combinatie van beide, vermoed ik. Eén ding is zeker. Het gesprek met Laura blijft hangen, want het is een verhaal met vallen en opstaan. Maar dan echt met vallen en opstaan in het kwadraat. Net daarom is Laura vandaag erg sterk, maar ook realistisch.” Hoe het nu met Laura gaat? Wel dat ontdek je hieronder in haar heerlijk eerlijke brief.
Lieve lezers
Wat ben ik blij dat ik alweer de kans heb om met The Goal Getter samen te werken. Het vorige interview was heftig maar wel nodig. Ik wilde zo graag anderen een hart onder de riem steken en mensen inspireren. Al die taboes moesten worden doorbroken. En dit kon enkel als ik mijn hart luchtte over bepaalde onderwerpen.
Het interview was onder de ogen van één van mijn familieleden gekomen en na enkele dagen wist iedereen wat de inhoud was van het gesprek. Zij dachten er anders over. Ik begreep dat het moeilijk voor hen was om het te lezen maar ik had niets anders dan mijn waarheid verteld. Sindsdien heb ik enkele familieleden moeten blokkeren zodat ik me meer kon focussen op activisme zonder een gevoel van onderdrukking te hebben. 
Hoe het nu met me gaat?
Buiten de vele migraine-aanvallen vrij goed. Ik zie terug de lichtpuntjes en geniet van het leven. Slechte momenten heb ik ook nog maar zijn normaal van aard, zeker voor iemand die een veelvoud aan trauma’s heeft. Ik probeer ze dan ook te omarmen en  wacht tot ze voorbijgaan. Mijn katjes, huis, therapie, vrienden en kledij hebben me hierbij enorm geholpen. Zoals altijd. 
De quarantaine daarentegen begint voor mij echt lastig te worden. De eerste twee maanden kon ik er vrij goed mee om. Het leek alsof er een last van mijn schouders viel, alsof ik niet meer alleen was.
Wat ik er dan wel weer goed aan vind, is dat het leven in onze maatschappij eindelijk wat trager gaat. Ik denk dat iedereen die pauzeknop ergens wel nodig had. Nu gaat dat gevoel van euforie opzij voor verveling. Ook zou ik graag eens iemand opnieuw willen knuffelen.
Langs de andere kant besef ik ook dat ik in een geprivilegieerde situatie zit. Ik werk niet meer in de zorg en beleef die stress nu niet. Ook zijn er mensen die amper rondkomen of heel hard moeten werken. Dus kus ik mijn pollekes zoals ze hier zeggen. Mijn situatie bekijk ik daarom beetje bij beetje, dag per dag, moment tot moment. 
Mijn grootste hoop? Dat de wereld hier iets van opsteekt. We kunnen toch niet terug gaan naar diezelfde zieke maatschappij? 
Als het gaat over mentale gezondheid zou ik heel wat willen veranderen. Zou het niet geweldig zijn als we van jongs af aan veel meer leren over zelfliefde, anders zijn, body positivity,… Zo zouden ze sterker in hun schoenen kunnen staan wanneer er een moeilijkere periode aanbreekt. Mijn hart zou echt exploderen als ik kinderen met deze onderwerpen zou kunnen helpen. 
Deze brief wil ik afsluiten met een gevoel van opluchting. Opgelucht omdat PUNT. VZW sinds vorig jaar bestaat. Zij zorgen voor een nieuwe wind wanneer het gaat over seksueel grensoverschrijdend gedrag en dat was nodig. Opgelucht omdat ik de weg naar mijn huidige psycholoog vond en die me het afgelopen jaar heel goed heeft geholpen.
Ik hoop dat jij ook de weg vind naar een goed gesprek. Want als er iets is dat nog altijd heel belangrijk is om te weten, is het wel dat praten écht helpt.
Liefs
Laura

Volg Laura via Instagram

fotograaf: Anaïs Bogaert, mua: Tine Josephy & styling: Laura Van der Vorst als Upgrade With Colours

Jennifer - people call her Jenny - is de founding mum van The Goal Getter, de feel good lifestyle website van België. Als ze niet bezig is voor The Goal Getter, zit ze vaak met haar neus in de kookboeken. Vaak op zoek naar een eenvoudig maar pittig (plantaardig) recept. Heeft ze geen zin om te koken? Dan probeert ze met plezier de nieuwste restaurants uit.