Het eerste woord: ‘Milder zijn, dat moet je leren’

Met deze woorden start onze founding mum Jennifer de maand januari

In het eerste woord geven we het eerste woord aan onze founding mum Jennifer. Met warme woorden sluit ze afgelopen maand af, om dan met veel enthousiasme aan een nieuwe maand te beginnen. Haar dromen, twijfels, zekerheden en onzekerheden lees je hier.

Milder zijn, dat moet je leren

Knal, boem, bam. Crashen is nooit hemels. Mentaal crashen evenmin. Sowieso herkennen we dit gevoel allemaal. Binnen onze eigen context dan. Iedereen crasht in een andere hoek tegen iets anders aan. Geeft het op een andere manier een plaats in zijn, haar, hun wereld. Herkenbaar is het zeker met de uitdagingen die we tegenwoordig op ons bord krijgen.
Ik zou kunnen zelfmedelijden hebben (die periode was er, heus). Ik zou kunnen janken (die momenten waren er ook, talrijk). Ik zou elk sociaal contact kunnen vermijden (check, check, check). Maar na crash nummer drie vorig jaar was het genoeg en moest het anders. Voor de eerste keer sinds ik student af ben, heb ik mijn lichaam en mind rust gegund en luisterde ik eens écht naar mijn dokter. Eigenlijk kon ik niet anders. Mijn lichaam was mij echt even helemaal beu en dacht ‘kind, nu ga je écht naar mij luisteren’. Niet veel later was uit de zetel kruipen mission impossible. Een gezonde snack voor mezelf maken idem dito. Wat een geluk dat ik toen door de situatie die we wel allemaal kennen, tijdelijk bij mijn lief woonde. Hij zorgde voor eten op tafel en sleurde me uit de zetel wanneer we gingen slapen. Wat een geluk heb ik toch dat ik daarvoor dankbaar mag zijn.
Crash nummer drie was nodig. Ik ben dankbaar voor dat moment. Eindelijk deed ik iets waarover ik zoveel heb gelezen: luisteren naar mijn lichaam. Voelen wat het nodig heeft. Tegen je lichaam strijden op dat vlak heeft geen zin. Die befaamde klop komt er als je koppig blijft. Toch duurde het nog maanden vooraleer ik de stap nam om iets te doen uit mijn comfortzone. Iets waardoor ik crash, knal, boem, bam vermijd in de toekomst: coaching. Via een lieve Instagramvriendin kwam bij een traject terecht dat volledig bij mij paste en dat me terug hoop en (zelf)vertrouwen gaf. Die focus op mezelf leggen, was nodig. In het verleden (en ja eigenlijk nu ook nog) wilde ik altijd op alles ja zeggen. Niet zozeer omdat ik x of y zelf zo tof vond. Ik wilde andere mensen een plezier doen. Dat is op zich ook niet zo erg voor een keer of twee of drie. Maar te veel is te veel. Te veel is nooit goed. Zelfs niet te veel creativiteit. Terwijl ik creativiteit zo leuk vind. Nee, mijn hoofd zou ontploffen van te veel creativiteit.

Kiezen voor jezelf is heus niet egoïstisch. Nee, het is soms ongelofelijk nodig om jezelf weer terug te vinden.

Anyway, ik dwaal af. Kiezen voor jezelf is heus niet egoïstisch. Nee, het is soms ongelofelijk nodig om jezelf weer terug te vinden. Jezelf heruitvinden. Dat is ongelofelijk nodig. Geen verrassing dus dat we dit jaar met The Goal Getter nog veel meer zullen inzetten op thema’s zoals deze. Lezen en praten over zelfzorg, gaf mij zoveel inspiratie en goesting. Hoe gaat het met jou trouwens?
Liefs,
J.

Volg Jennifer via Instagram

Jennifer

Jennifer richtte The Goal Getter op, België's gezelligste feel good website. Als ze niet bezig is voor The Goal Getter, zit ze vaak met haar neus in de kookboeken. Heeft ze geen zin om te koken? Dan probeert ze met plezier de nieuwste restaurants uit of ga ze de creatieve toer op met klei.

Aanbevolen artikelen