Het eerste woord: creative souls

Elke maand zetten we in het teken van een thema, waarop redactrice Rani steeds haar kijk meegeeft aan het begin van de maand. Waarover we het in mei zullen hebben? Creativiteit!

Creativiteit. Het vormt een belangrijk element in het leven van vele – zo niet alle – leden van onze redactie. We vonden het dan ook een fijn idee dit tot het thema te maken van de maand mei, en onze schrijfsels en content in het teken van dit soms moeilijk te definiëren iets te zetten.

Nu kan ik hier een vage omschrijving geven van wat creativiteit is en wat daar volgens ons allemaal onder valt. Los van het feit dat dit doorheen de maand wel duidelijk zal worden, wil ik dit schrijven gebruiken voor een meer persoonlijk relaas. Hoe creativiteit vorm krijgt in mijn leven – op zichtbare maar ook minder zichtbare manieren. Maar ook hoe het maar al te vaak afwezig blijkt in mijn leven.

Creativiteit is voor mij meer een principe, toe te passen op alle aspecten van je leven. Voor mij is het niet beperkt tot bepaalde artistieke talenten – want in alle eerlijkheid: ik weet niet wat eruit zou komen mocht je me een borstel en acryl toesteken! Uiteraard gaat creativiteit voor mij voor een stuk ook over creatief bezig zijn in zijn letterlijke vorm. Bij mij uit zich dat voornamelijk in de vorm van schrijven. Het schrijven van teksten, van handgeschreven post maar evengoed van een reeks onsamenhangende woorden die door mijn hoofd dwalen.

Daarnaast omvat creativiteit voor mij een soort levensvaardigheid die ik graag (meer) zou bezitten. De flexibiliteit om met sommige dingen om te gaan, de overgave die bepaalde momenten zoveel meer kleur zouden verschaffen.

Wanneer het leven met momenten druk wordt en ik geleefd word eerder dan het leven te leven, is creativiteit vaak het eerste wat uit de boot valt – in beide vormen. Ik neem geen tijd meer om te schrijven, om de mallemolen in mijn hoofd even uit te zetten door creatief bezig te zijn. Daarnaast valt ook de capaciteit om de dingen wat los te laten weg. Ik wordt een soort structuurjunkie (al zit dat er over het algemeen wel wat in hoor) die overeind probeert te blijven door tegen de klok haar to do-lijstje af te vinken. 0% creativiteit.

Zoals bij veel dingen gaat het vaak om een balans vinden – nog zoiets wat niet mijn sterkste kant is. Ik mag de structuurjunkie in mezelf heus omarmen, want die zal op cruciale momenten goed van pas komen. Maar ik moet ook leren wanneer ik die even op reis mag sturen en ik gewoon kan leven volgens de leuze go with the flow.

Het blijft een oefening, een pad van stappen vooruit nemen om dan plots weer gigantisch op mijn bek te gaan. Maar deze maand ga ik alvast in met de intentie om creativiteit terug een groter aandeel te geven in mijn leven. En jij?

Liefs, Rani

Rani

Rani zou zichzelf omschrijven als een cycloonhoofd, omdat het in haar bovenkamer nooit stil is, en als kameleonkind, omdat ze overal waar ze kan op zoek gaat naar manieren om met die hersenspinsels aan de slag te gaan. Gelukkig vindt deze stroom aan gedachten ook altijd een weg naar buiten, namelijk via haar pen.

Aanbevolen artikelen