COLUMNS

Coloumn: “(Patten)zak of pot(ato)”

“Ik voel dat ik een bewustere balans wil vinden tussen wat mijn brein wil en wat mijn lichaam nodig heeft zonder één van de twee te verwaarlozen.”

Elke maand schrijft Lou over de kleine en grote dingen uit zijn dagdagelijkse leven en welke rol zijn trans identiteit daarin speelt.

(Patten)zak of pot(ato)

Snack jij ook graag wanneer je ’s avonds een filmpje kijkt? Als er één iets is waar ik niet kan afblijven, dan is het wel een zak chips, maar wanneer je brein er meer naar verlangt dan dat je maag het aankan, dan moet ik soms nog leren luisteren naar mijn lichaam in plaats van mijn brein. Om die reden heb ik al verschillende keren geprobeerd om van die goesting af te raken. Telkens zonder succes. 

Het idee van spiergroei zorgt bij mij voor pure gender euforie.

Afgelopen maand heb ik weer een nieuwe poging ondernomen en deze keer in combinatie met een work-out challenge. Ik heb elke dag honderd makkelijkere versies van een push-up gedaan. Ik ben nu ook niet zo sterk om er honderd normale te doen. Het idee van spiergroei zorgt bij mij voor pure gender euforie. De meeste work-outs doe ik ’s avonds waarna ik me opfris en in mijn bed kruip om nog een serietje te kijken. Dat is ook het moment waar de vettige, krokante aardappelschijfjes tevoorschijn komen. De gedachte dat ik mijn spieren wil herbronnen met de voedingsstoffen die chips bevatten, zorgde ervoor dat ik op zoek ging naar een vervangende avondsnack. Na mijn sportmoment haal ik nu de mixer uit de keuken en maak ik een bananen milkshake van (soja) melk, cacaopoeder, proteïne poeder, gember en natuurlijk een banaan. Mmm, heerlijk. Als ik één keer iets nieuws klaarmaak, voel ik mij onmiddellijk een echte chef-kok. Om dit gevoel te hebben, hoef ik nog niet eens te proeven of het weldegelijk lekker is. Het is de gedachte van iets klaar te maken dat telt.  

Het volledig schrappen van een minder voedzame snack, daar geloof ik niet in. Een mens moet toch nog altijd kunnen genieten.

Wanneer ik ondanks mijn chef-kok-waardige milkshake, toch nog een beetje chips wil, dan doe ik ze in een potje zodat ik met mate kan eten. Het volledig schrappen van een minder voedzame snack, daar geloof ik niet in. Een mens moet toch nog altijd kunnen genieten. Het reduceren van chips moet namelijk geen dieet worden. Toch voel ik dat ik een bewustere balans wil vinden tussen wat mijn brein wil en wat mijn lichaam nodig heeft zonder één van de twee te verwaarlozen. 

Af en toe mag je jezelf toch eens extra in de watten (of patatten) leggen.

Gedurende de eerste twee weken van deze nieuwe routine luisterde ik goed naar mijn lichaam. Daarna greep ik steeds vaker naar dat potje aardappelschijfjes. Het kommetje zorgt er wel voor dat ik mezelf niet te vol prop en dat ik er echt van kan genieten, al vergeet ik soms uit gewoonte om een potje uit te halen waarop ik rechtstreeks voor de zak ga. Af en toe mag je jezelf toch eens extra in de watten (of patatten) leggen. Ik denk vooral dat het belangrijk is om eerlijk te zijn met jezelf over wanneer je nu echt zin hebt in een snack en wanneer je jezelf gewoon extra verzadigt. Daar moet ik dus nog een beetje aan werken. 

Volg Lou via Instagram

Over auteur

Hoe Lou zichzelf zou omschrijven? "Mijn naam is Lou. Ik ben 21 jaar en studeer Performance in KASK. Ondertussen breakdance ik al 10 jaar en ja, ik ben transgender (lacht)."